Pagina's

zondag 20 maart 2016

Schapen (Pelgrimspad I: Giessenburg - Gorinchem)

Wij doen het rustig aan vanmorgen. Na een heerlijk ontbijt in de Giessenhoeve gaan wij niet al te vroeg op pad, want we hebben vandaag maar zestien kilometer voor de boeg. We verlaten Hardinxveld langs het station, waar we gisteren hebben gegeten. Wij lopen vandaag door een open landschap met rivieren. Net als gisteren zijn er veel graspaden, zodat wij blij zijn dat het de laatste tijd droog is geweest. Vandaag schijnt zelfs af en toe de zon. We zien en horen volop weidevogels en komen verschillende kuddes schapen tegen. Als wij langs de Wijde Giessen lopen benadert een koppel eenden ons. Wij voeren ze wat van ons brood. Het vrouwtje is blijkbaar zo aan mensen gewend dat zij vrijwel uit de hand eet. 


Ook hier veel knotwilgen. Sommige zien er oud en verweerd uit, de binnenkant is soms grotendeels verdwenen. Toch lopen ze weer uit. De lente is duidelijk aangebroken. Bomen en struiken staan in de knop, vogels bouwen nesten. Bij het oversteken van de A15 zien we een rijtje moderne – elektriciteit opwekkende - windmolens staan. Wat een verschil met de pittoreske houten molens die wij gisteren passeerden.


Langs een nieuw treinstation lopen wij Boven-Hardinxveld binnen. We volgen de Tiendweg, parallel aan de Boven Merwede. Het laatste stuk van het pad is een grasdijk langs de Steenenhoek. Een lange weg, die langs industrieterreinen voert. Gelukkig komen we ook hier weer schapen tegen. Nieuwsgierig staan ze naar ons te kijken. Komen we dichterbij, dan hollen ze geschrokken weg. Rond half twee lopen we Gorinchem binnen. Daar eindigt ons traject voor vandaag, omdat de veerpont over de Waal tot en met april niet vaart op zondag. Voordat we naar het station lopen gaan we nog even het oude centrum in en drinken wat op de Markt. We hebben er deze twee dagen in totaal zo’n veertig kilometer op zitten.

zaterdag 19 maart 2016

Knotwilgen (Pelgrimspad I: Groot-Ammers - Giessenburg)

We hebben deze wandeling een paar keer uitgesteld omdat het slecht weer was of omdat het langdurig had geregend, maar vandaag is het droog. En de hele afgelopen week is het droog geweest dus voor geglibber in de modder zijn wij niet bang. We starten niet eerder dan half elf met lopen omdat we na de treinreis naar Utrecht nog een uur in de bus richting Rotterdam zitten. Vanaf het Fortuijnplein in Groot-Ammers, waar net de catechisatie uitging toen we er vorige keer waren, lopen we naar het zuiden langs de Molenkade. 

We passeren een aantal groen geschilderde houten molens, waarvan het bovenste gedeelte met een steile trap te bereiken is. Zo te zien dienden deze molens om de polder te bemalen. De meeste draaien vandaag. Als je vlak bij de met zeil beklede zoevende wieken staat kun je je voorstellen dat een tik van de molen een behoorlijke impact heeft.  

We zijn in de Alblasserwaard. Het landschap is open en doorsneden door waterstromen. Opvallend is het grote aantal knotwilgen. Zo te zien is het nu de tijd om te knotten. Dat wordt aan het eind van de dag bevestigd door de eigenares van de B&B in Giessenburg, die zelf ook knotwilgen in de tuin heeft staan en vertelt dat de mannen vandaag geknot hebben.
Vroeger waren hier veel heuvels, rivierduinen uit de IJstijd, donken genaamd. Daarvan is een groot deel afgegraven. Een ervan, die zes meter boven de omgeving uitsteekt, is er nog. Het bevat een gehucht dat De Donk heet. Behalve eenden en ganzen zien we tijdens onze wandeling een groot aantal futen, reigers en waarschijnlijk ook kievieten. Helaas weten we de vogels niet goed te herkennen. Een wandelaar met een hond maakt ons attent op een witte reiger in de verte en vertelt dat die zojuist werd aangevallen door een kieviet. Op het pad zien we veel kapotte eierschalen. Lichtgroen; waarschijnlijk van eenden. Ook hier schiet onze kennis tekort. Verder liggen er veel grote schelpen, vaak in stukken, sommige zijn heel. Ze lijken uit de rivieren te komen want waar net gebaggerd is liggen de mooiste exemplaren. Ik neem er een paar mee.

We passeren de Betuwelijn en komen langs een punt waar het graf van een vrouw is gevonden. Vlak bij haar is een hond begraven. Bij het aanleggen van de spoorlijn zijn op voormalige rivierdonken resten van bewoning gevonden van 5000 voor Christus. De vrouw is om voor de hand liggende reden postuum ‘Trijntje’ genoemd.

Via Bleskensgraaf naderen wij Giessenburg. Het laatste lange rechte stuk lijkt erg lang… Wij lopen vandaag zo’n 23 kilometer. Tegen vijven arriveren wij in Bed & Breakfast De Giessenhoeve, gevestigd in het oude stalgedeelte van een zeventiende-eeuwse boerderij. We hebben er een heerlijke kamer met keuken en badkamer. Op advies van de eigenares gaan wij eten in restaurant 'De Koperen Snor', gevestigd in het gebouw dat vroeger bij het treinstation hoorde. 

zaterdag 5 maart 2016

Randstad (Clingendael - De Horsten - Voorschoten)

We wilden dit weekend verder gaan op het Pelgrimspad, maar het heeft de afgelopen week zo geregend dat we er vanaf zien. Vandaag is het weliswaar droog, maar door al die regen van de afgelopen dagen zullen de paden nat, modderig en slecht begaanbaar zijn. Veel paden zijn onverhard. Dus we bewaren het Pelgrimspad voor een volgende keer. Vandaag maken we een wandeling dichter bij huis, waar het door de zandgrond minder modderig is.
Via Clingendael lopen wij naar Wassenaar. Geen onbekend terrein, want we volgen een stuk van het Marskramerpad, het eerste pad dat wij samen hebben gelopen (vanaf 2011). Bij de Bijhorst steken we de weg naar Leidschendam over en vervolgens links de Rijksstraatweg. Parallel aan de Rijksstraatweg lopen we een stuk van de Landgoederenroute.  We passeren De Wittenburg en Oud Wassenaar. Dan langs Park Rust en Vreugd. Hier staan nieuwe luxueuze appartementen in gebouwen die iets van kastelen hebben. Mooi is het niet.

We komen uit bij Raadhuis de Pauw, dat grondig wordt opgeknapt. Pleisterwerk vervangen, metalen ornamenten verguld, alles in strak in de verf.
Bij de Deijl steken we de  Rijksstraatweg weer over. De eerste keer dat ik hier liep nam ik de paardenoversteekplaats, wat nog niet meeviel omdat ik maar met moeite bij de knop kon waarmee het stoplicht wordt bediend. Net zo’n knop als bij een voetgangersoversteekplaats, maar dan op ruiterhoogte. Later bleek dat er een voetgangerstunnel is, even verderop. Dat gaat veel beter en dan kom je ook niet midden op de Papelaan uit maar op het voetpad aan de zijkant.


We betreden Landgoed De Horsten en drinken koffie in het prachtige paviljoen, versierd met jachttrofeeën en de wapens van de jachtmeesters van het Koninklijk Huis. Vorige keer zag ik hier vlakbij de koning rijden. We komen langs het Wilgenlaantje, een prachtig pad. Het heeft aan weerszijden water, omzoomd door wilgen. Bij Duivenvoorde verlaten we het landgoed om naar station Voorschoten te lopen, waar onze wandeling eindigt. Geweldig dat je dwars door de Randstad van station naar station kunt lopen, vrijwel helemaal door het groen. Geen Pelgrimspad vandaag, maar wel heerlijk gewandeld en genoten van deze zonnige dag.