zondag 24 mei 2015

Bloemen (Ned. Kustpad 1: Hoek van Holland - Maasland)

Vandaag beginnen M en ik aan ons vierde gezamenlijke pad: het Nederlands Kustpad deel 1, dat vroeger Deltapad heette. Het loopt van Hoek van Holland via de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden naar Sluis. 
Het oorspronkelijke plan om van Sluis naar het Noorden te lopen, naar Hoek van Holland, gaat niet door omdat er dit weekend geen treinen reiden naar Vlissingen. De reis naar Sluis duurt al lang genoeg en met bussen wordt dat te gek. Dus wij starten vanmorgen in Hoek van Holland, waar we destijds ook het Nederlands Kustpad deel 2 oftewel Hollands  kustpad zijn begonnen. Dat pad loopt van Hoek van Holland naar Den Helder. Wij rondden het in 2014 af.
 
Wij lopen van station Hoek van Holland richting centrum en eigenlijk al direct verkeerd. Als het er als een buitenwijk begint uit te zien, en wij ‘Restaria Willempie’ tegenkomen besluiten wij terug te lopen tot een punt waar wij het pad weer kunnen oppakken. We lopen door het Staelduinse bos, ontstaan in de tweede helft van de negentiende eeuw op een oud rivierduin. Voor ons loopt een stel met hetzelfde boekje in de hand. Als we even stoppen bij een houten hut met een scherm van waaruit je vogels kunt zien loopt een wandelclub van een stuk of zes dames ons tegen het lijf. Wij zetten flink de pas erin om niet in een file met deze wandelclub te lopen. Het is niet voor niets dat wij liever niet de Vierdaagse lopen.
Opvallend hoe alles groeit en bloeit. Mei en juni zijn de mooiste wandelmaanden. We hebben geluk met het weer: stralende zon. Truien en jassen zijn niet nodig. We komen veel fietsers en wandelaars in korte broeken tegen. Zover zijn wij nog niet. Langs Maasdijk door de Oranjepolder lopen we op een mooie grasdijk, de Oranjedijk, waarbij de enige domper is dat het pad is afgesloten met schrikdraad dat je via een haak met plastic handvat kunt openen. Dat moeten we meerdere keren doen.  Ik vind het eng, omdat ik eens een schok van zo’n handvat heb gekregen. M. is mijn reddende engel. Onze beloning is het prachtige pad, dwars door een kudde schapen waarvan eentje zich uiteindelijk laat aanraken. Langs het pad bloeien wilde bloemen in roze, rood, paars, wit en geel. Klaver, Madelief, Gele Lys, Duinroos en Klaproos;  veel verder kom ik helaas niet wat de namen betreft. In het wandelboekje lees ik dat het Zuid-Hollands Landschap hier bewust een ecologische oever aanlegt met bloemrijk grasland. De rivier waarlangs wij lopen blijkt een kanaal te zijn: de Nieuwe Waterweg, aangelegd wegens de dichtslibbing van de Maasdelta.
 
De grasdijk eindigt bij een manege. Het pad voert ons vervolgens langs de noordkant van Maassluis. We lopen onder de A 20 door en volgen het slingerende Dijkpolderpad. Van ver zien we de kerktoren van Maasland. Na ongeveer twintig kilometer in totaal arriveren wij in het mooie oude stadje. Aangekomen in het centrum rusten wij even uit in een café aan een gracht, waar we buiten kunnen zitten, en begeven ons dan naar onze B&B Maasland, een paar minuten lopen van het centrum. Gastvrouw Kiki heeft het voormalige gezinshuis omgetoverd tot een B&B en woont nu zelf in het gedeelte van het gebouw waar nog steeds haar architectenbureau is. Vroeger was het een kaaspakhuis. We hebben een prima kamer op de tweede verdieping. De hele B&B zit vol. Ons plan om naar Maassluis  te gaan vanavond, de geboorteplaats van Maarten ’t Hart, laten wij varen. We hebben genoeg gelopen. Maassluis zien wij morgen wel. Eten doen wij in het café waar wij eerder al borrelden. Ook vanavond zitten wij heerlijk buiten, zo warm is het vandaag.