zaterdag 14 maart 2015

Kröller – Müller (Trekvogelpad: Otterloo – Hoenderloo)

De bus brengt ons van station Ede-Wageningen naar de rotonde bij Otterloo, waar we de vorige keer zijn geëindigd. Al snel passeren we de entree van Nationaal Park De Hoge Veluwe. Dit park strekt zich uit tot Hoenderloo zodat wij er vrijwel de hele dag doorbrengen. Anton en Helene Kröller – Müller kochten in het begin van de twintigste eeuw een aantal landgoederen en maakten er een groot jachtgebied van. Helene verzamelde kunst. Toen hun vermogen door de crisis voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog verdampt was schonken de Kröllers de kunstcollectie aan de overheid, op voorwaarde dat die er een museum voor zou oprichten. In 1935 werd het landgoed voor het publiek opengesteld. Aan het begin van het park komen we langs een uitzichtpunt waar een stenen tafel van rond 1920 staat met een windroos van Mendes de Costa.

Het museum Kröller-Müller en het jachtslot Sint Hubertus zijn zeer populaire attracties. Wij bezoeken ze niet, omdat M. niet zo van de musea is. Wel lopen we langs het indrukwekkende, door vijvers omgeven jachtslot Sint Hubertus. Zowel het gebouw als het interieur zijn ontworpen door Berlage. Het museum zien wij gek genoeg helemaal niet liggen. Voorbij de plaats waar het museum ongeveer moet zijn komen wij langs de Franse berg. Vanaf dat hoge punt zien wij beneden de graven van Anton en Helene liggen. Ik dacht dat De Hoge Veluwe altijd druk en vol was, maar op deze mooie zaterdag komen we vrijwel niemand tegen. Wel zien we een vijftal herten vlakbij. Tussen het museum – dat wij dus niet ontwaren – en het jachtslot lopen we verkeerd. Wij passeren een ongetwijfeld educatief bedoelde ‘Belevingstuin’. De telefoon wijst ons de juiste richting. Vlakbij het jachtslot is een moerassig gebied, waar het pad over vlonders loopt.

We lopen vandaag maar ruim vijftien kilometer, omdat er na Hoenderloo geen slaapgelegenheid is op bewandelbare afstand. Al tegen drieën lopen wij het dorp binnen. We brengen de rugzakken bij onze B&B ViaVecchia, die op de route ligt. Wij verkennen het dorp, dat heel klein is maar wel een aardig centrum heeft, doen een boodschap bij de Spar, borrelen in café De Zaak in de buurt van de witte kerk en eten vlak bij Via Vecchia. Het Marskramerpad, dat wij vorig jaar afrondden, loopt ook door Hoenderloo, deels hetzelfde traject als het Trekvogelpad.