zaterdag 6 december 2014

Kastelen (Trekvogelpad: Maarn - Amerongen)

Als wij station Maarn uitkomen lopen wij naar het zuiden. De zuidkant van Maarn is overigens niet veel interessanter dan de noordkant, waar wij vorige keer onze tocht eindigden. Dit weekend lopen wij over de Utrechtse Heuvelrug. De bossen hebben herfstkleuren: oranje en gele bladeren, felgroene mossen op de grond en op boomstronken. Van kale bomen steken de takken mooi af tegen de blauwe lucht. Wij hebben vandaag alweer geluk met het weer. Door de Kaapse bossen komen wij in Doorn. Het centrum valt niet tegen. Essentiële winkels, een mooie kerk, een Raadhuisplein en enkele horecagelegenheden.

We lopen langs de muur van Huis Doorn. De Duitse Keizer Wilhelm  heeft hiervan 1920 tot zijn dood in 1941 gewoond. Tegenwoordig is het een museum.  Ook zijn er evenementen, zoals beurzen met het landleven – of althans het landleven-gevoel – als thema. Wij hebben een strak tijdschema vandaag. Daarom ontbreekt het aan tijd  het huis te bezoeken. In deze streek liggen veel landgoederen en kastelen. De streek wordt dan ook wel de Stichtse Lustwarande genoemd, zegt het wandelboekje.

Na Doorn wordt het terrein meer open. Aan de rand van het bos zit een Buddha op een afgezaagde berkenboom. We lopen richting Langbroek, een mooi langgerekt dorp met een beschermd dorpsgezicht. We volgen de Langbroeker Wetering tot we bij Huize Sandenburg komen, een wit suikertaartachtig gebouw uit de negentiende eeuw. We zijn dan ongeveer halverwege en hebben zin in erwtensoep. Helaas, nergens horeca. Gelukkig hebben we zoals altijd genoeg proviand en water bij ons.

We passeren het gehucht Darthuizen en lopen over het landgoed dat bij Kasteel Broekhuizen (1810) hoort.  De website van het kasteel laat een reeks eigenaren met illustere namen zien. In het bos bij het kasteel staat een soort spreekbuis. Je kunt op een metalen knop drukken, ongeveer zoals bij sommige waterpompen in de duinen. Dan hoor je de keurige stem van Freule Pauw van Wieldrecht. Zij vertelt hoe ze hier als kind bij haar grootouders kwam logeren. Als zij aan kwamen rijden met de auto wachtten ‘Grootpapa en grootmama’ de familie op bij het hek. Jhr Mr. Maarten Iman ridder Pauw van Wieldrecht was kamerheer aan het hof van koningin Emma. Hij verkreeg het kasteel in 1897. De laatste verkoop, in 2011, was aan een particulier. Van 1971 tot 1996 was het kasteel in handen van het Rijksinstituut voor Natuurbeheer.

We lopen onder Leersum langs richting Amerongen en arriveren tegen vijf uur bij het kasteel. Het is te laat om er naar binnen te gaan. Wij  lopen toch het goed onderhouden terrein op. Er is een kasteelcafé dat ook na sluitingstijd van het kasteel zelf toegankelijk is. Het is gevestigd in de oude stallen. De paardenboxen zijn intact gelaten en voorzien van lange banken en houten tafels. Aan de muur hangen lampen in de vorm van een paardenhoofd. Prachtig hoe de oude structuren zijn gebruikt. De stallen liggen tegenover het kasteel. Wij hebben er goed zicht op, zeker met de avondzon op de achtergrond. 

Dan naar onze B&B De UtrechtseHeuvelrug. Hans en Aleida Greup ontvangen ons hartelijk. Die avond eten we heerlijke hazenbout in De Hooge Heerlijckheid, een restaurant dat uitsluitend biologische ingrediënten gebruikt. De trotse eigenaresse vertelt dat het restaurant over een paar dagen het Eko-keurmerk krijgt. Dat is een garantie dat alles wat hier wordt verwerkt inderdaad biologisch is. Op de website zie ik later dat dit keurmerk op 9 december is verstrekt.