zondag 7 september 2014

Albert Heijn (Trekvogelpad: De Rijp - Oostzaan)

Nu wij het Marskramerpad en vervolgens het Hollandse Kustpad hebben afgesloten zijn wij toe aan een nieuwe wandelroute. M heeft uit betrouwbare bron vernomen dat het Trekvogelpad erg mooi is. Zo valt onze keuze op dat pad. M geeft mij het boekje voor mijn verjaardag. Het pad begint in Bergen aan Zee maar helaas, dat is op zondag met het openbaar vervoer niet te bereiken. Daarom starten wij op zondag 7 september in De Rijp. Een andere keer zullen wij de eerste twee etappes van het Trekvogelpad afleggen. Wij reizen naar Amsterdam Centraal en dan met de bus naar De Rijp. Van een inwoner aan wie wij de weg vragen –wij hebben wat moeite de juiste kant van het kanaal te vinden – horen wij dat onze nieuwe koning De Rijp dit jaar op Koningsdag met een bezoek heeft vereerd. Wij lopen zuidwaarts, niet helemaal volgens de juiste route maar in kilometers maakt dat niet uit. Bij Spijkerboor nemen wij het pontje Jan Hop en drinken aan de overkant koffie in de zon op het terras van het Heerenhuis. Dit voormalige veerhuis, een Rijksmonument, is in de achttiende eeuw gebouwd op zeventiende-eeuwse fundamenten.

Zaanstreek
Bij Wormer nemen wij de alternatieve route langs de Zaanse Schans, een soort openluchtmuseum van houten huizen en molens. Wij lopen tussen hordes toeristen, zo te zien voornamelijk uit Japan en de VS, en verbazen ons erover dat wij hier nooit eerder zijn geweest. Oorspronkelijk is het natuurlijk niet, want niets staat op de originele plaats, maar interessant en bijzonder is het wel. Bij een kruidmolen koopt M ansichtkaarten en iets verderop drinken wij heerlijk biologisch sap op een terrasje met uitzicht over de Zaan. Duidelijk is dat in dit gebied van oudsher veel bedrijvigheid is. Wij lopen langs het allereerste winkeltje van Albert Heijn. Af en toe ruiken wij cacao en cacaoboter. De wind neemt deze lucht mee van een grote cacaofabriek in de buurt, waar wij eerder langs zijn gelopen.



Na de Zaanse Schans moeten wij onder de A7 door en direct daarna over een spoorwegovergang, richting Oostzaan. De in het boekje beschreven trap ontbreekt. Wij moeten omlopen om over het spoor te komen. Als we erover zijn ontbreekt weer een beschreven trap naar beneden, maar gelukkig kunnen wij ook zonder trap afdalen. Hoewel de zomer op zijn eind loopt bloeien er langs het pad nog allerlei bloemen in paars, blauw en geel. Langs het spoor lopen wij Oostzaan binnen. Zoals veel plaatsen hier een lintdorp. We komen binnen op het Noordeinde, die later Kerkbuurt gaat heten. Na het centrum heet de weg Zuideinde, zo zullen wij later merken. Oostzaan verschilt wat dit betreft niet van andere lintdorpen in deze streek. Wij moeten in de Kerkbuurt zijn, midden in het centrum. Dat lijkt ons vreemd, omdat de B&B van de familie Buys een boerderij is. Maar het klopt: wij logeren in een boerderij in het centrum (www.zuivelboerderij-buys.nl). Oorspronkelijk een zuivelboerderij, vertelt de eigenaar, die het bedrijf van zijn grootouders overnam. Nu heeft hij het bedrijf zo ingericht dat het hij het samen met zijn vrouw kan runnen. Hun inmiddels bejaarde ouders hoeven niet meer  - onbezoldigd- mee te werken. De B&B is nu een belangrijke activiteit van het bedrijf. Er zijn inmiddels, dankzij een paar familiekamers, zestien slaapplaatsen. Zuivel wordt alleen nog kleinschalig geproduceerd. Voor eigen gebruik en voor een paar winkels. Tussen het gebouw waar de B&B is gevestigd en de schuur ernaast is een lang pad, de steeg noemt de familie Buys het, waar de wind doorheen blaast. Een perfecte plaats om de lakens te drogen. Het echtpaar heeft een professionele wasmachine. De strijk gaat door de mangel. 

Als wij onze bagage boven hebben gezet is het tijd voor de welverdiende borrel: voor M een Westmalle Tripel, voor mij een witte wijn en een glas water. Het cafĂ© is schuin tegenover ons logeeradres. Daarna eten wij in het naastgelegen eetcafĂ©, ook in de Kerkbuurt, tegenover een kleine Hema en een kebab-zaak. De volgende ochtend horen wij van de eigenaar dat de eerste Albert Heijn winkel op de plek van de kebab-zaak heeft gestaan. In 1887 neemt de dan 21-jarige Albert Heijn sr., de grootvader van de latere Albert Heijn, het kruidenierszaakje van 12 vierkante meter over van zijn vader. In de loop der jaren tovert hij het bedrijf om tot een grootwinkelbedrijf met eigen fabrieken. Als hij de zaak in 1920 aan zijn zoons overdoet zijn er zo’n 75 filialen.